Zraszanie drewna

Zraszanie prowadzi się w sposób ciągły z wyłączeniem pory nocnej oraz okresu deszczu i w zależności od temperatury powietrza i intensyw­ności działania słońca. Aby zastosować zraszanie należy przygotować od­powiednio podłoże, na którym ułożone będą stosy drewna. Podłoże powinno być albo przepuszczalne (odpowiednia warstwa żwiru) albo nie­przepuszczalne, np. betonowe z urządzonym odpływem, wody. Często bu­duje się betonowe zbiorniki o rozmiarach, np. 50X18X4,5 ra, i układa w nich drewno na wysokość około 8 m. Zapewnia to ciągłą cyrkulację wody, która zbiera się w zbiorniku (ściany jego mogą być zresztą niższe niż 4,5 m) i oszczędne jej zużycie co jest bardzo ważne" w warunkach np. pobierania wody z sieci miejskiej, stosowane niekiedy w zakładach sklejek. Koszt zraszania przy zamkniętym obiegu wody jest niski i wynosi około 9—10 zł na 1 m3 drewna za okres 5 miesięcy.

Przy otwartym obiegu wody koszt ten jest dwukrotnie wyższy.

Do innych sposobów konserwacji drewna należy także jego zamraża­nie (na stosy drewna narzuca się i ubija śnieg, po czym polewa wodą i zamrożoną bryłę obsypuje grubo trocinami). Sposób ten daje dobre wyniki, jednak stosowany jest raczej w północnych warunkach klima­tycznych.

Jeśli chodzi o składy lądowe, na których magazynuje się drewno, to powinny one być zniwelowane i zalegarowane, a poza tym wyposażone w urządzenia transportowe (bocznica kolejowa, kolejki wąskotorowe), a także w urządzenia dźwigowe. Do układania drewna w stosy stosuje się żurawiej suwnice, wciągarki czy nawet samochody widłowe o znaczniejszym udźwigu. Transport dłu­życ, kłód lub wyrzynków ze składu surowca do miejsca dalszego przerobu odbywa się za pomocą wózków, przenośników łańcuchowych, a także samochodów widłowych.