Utrzymanie porządku w składzie drewna

Na składzie drewna konieczne jest utrzymanie porządku,

co ułatwia przerób i wykonanie zamówień. Poszczególne rodzaje drewna należy zatem składować w oddzielnych stosach, a także w miarę możności układać, od­dzielnie surowiec jakościowo lepszy (z przewagą I klasy jakości), oddziel­nie zaś gorszy (z przewagą II klasy jakości).

Pożądane jest również, aby drewno sortować przynajmniej na dwie klasy grubości (do 30 cm średnicy i powyżej 30 cm), gdyż podział taki ułatwia odpowiednie załadowanie parników i przeprowadzenie właściwego procesu nagrzewania drewna.
Drewno składowane na lądzie i nie poddane zraszaniu, narażone jest na bezpośredni lub pośredni wpływ czynników atmosferycznych i łatwo ulega psuciu. Zatem zabezpieczenie tego drewna od pękania, zmiany bar­wy, rozwoju grzybów i owadów jest sprawą bardzo ważną, ale i trudną. Wady, o których mowa, pojawiają się przede wszystkim w ściance uży­tecznej, tj. w przyobwodowej najcenniejszej części drewna sklejkowego, obniżają jej jakość, a także powodują spadek wydajności drewna przy przerobie.

Z przytoczonych w niej liczb wynika, że przy wykorzystaniu ścianek użytecznych o grubości tylko 3 i 4 cm, a więc cienkich, przerób wyrzyn­ków o większych średnicach jest mniej opłacalny niż przerób wyrzynków cienkich, mimo że miąższość ścianki użytecznej grubych wyrzynków w liczbach absolutnych jest większa niż miąższość ścianki użytecznej cienkich wyrzynków. O wydajności drewna decyduje zatem przede wszystkim grubość ścianki użytecznej, części drewna najbardziej wartoś­ciowej, a najwięcej narażonej na zniszczenie przy braku odpowiedniej konserwacji drewna.