Jesteś w: strona główna » Porady
czcionka +1 czcionka -1 włącz opcje dla niepełnosprawnych

Meble biurowe

Proces technologiczny produkcji sklejek — zależnie od sposobu kleje­nia — może przebiegać rozmaicie, jednak zasadniczy podział procesu na fazy jest wspólny dla wszystkich sposobów klejenia.
Wyróżniamy cztery zasadnicze fazy procesu technologicznego produk­cji sklejek:
  • obróbkę wstępną drewna,
  • pozyskanie forniru,
  • sklejanie forniru,
  • obróbkę wykończeniową sklejek.
Obecnie w Polsce, jak i w innych krajach, dominuje proces technolo­giczny tzw. suchego klejenia, który opisujemy.
Pierwsza faza procesu technologicznego, tj. obróbka wstępna, odbywa się na składzie drewna i rozpoczyna się od czynności nie będącej właściwie częścią procesu technologicznego produkcji, ale zakończeniem cyklu do­staw, tj. od rozładunku drewna ze środków transportowych lub od jego przyjęcia na skład wodny w wypadku dostaw spławem.
Właściwa faza obróbki wstępnej drewna obejmuje następujące czyn­ności: manipulację i wyrzynkę drewna, obróbkę cieplną drewna oraz korowanie drewna.

Kolejność wykonywania tych czynności może być różna. Jeżeli mani­pulację i wyrzynkę przeprowadza się najpierw, to obróbce cieplnej pod­daje się drewno w postaci wyrzynków. Jeżeli natomiast manipulację i wyrzynkę przeprowadza się po obróbce cieplnej, to obróbce tej poddaje się drewno w postaci dłużyc. Korowanie drewna wykonuje się najczęściej po obróbce cieplnej, może ją jednak również poprzedzać, zwłaszcza gdy obróbce cieplnej poddaje się dłużyce.
Pozyskane wyrzynki, uprzednio poddane obróbce cieplnej i okorowane, a więc przygotowane do dalszego przerobu, stanowią już półfabrykat, który przechodzi do następnej fazy procesu technologicznego. Faza ta —pozyskanie forniru — obejmuje następujący zespół zasadniczych czyn­ności:
  • łuszczenie, czyli obwodowe skrawanie wyrzynków;
  • nawijanie forniru na bębny i krótkie magazynowanie forniru do czasu suszenia w postaci całej wstęgi rozwijanej z bębnów lub też w po­staci arkuszy wyciętych ze wstęgi, albo układanie taśmy forniru na prze­nośniku (zamiast nawijania na bębny) i podawanie jej do suszarek lub do nożyc w celu pozyskania z niej arkuszy o określonych formatach;
  • suszenie forniru i klimatyzację wysuszonego forniru. Jednocześnie przeprowadza się czynności dodatkowe, jak: ewentualne dołuszczanie wałków i przykrawanie kawałków forniru oraz naprawę forniru.