Budowa włóknista drewna

Drewno jest materiałem o budowie włóknistej; komórki jego w stanie suchym są wypełnione powietrzem, a brw w stanie mokrym — wodą. Wobec tego im bardziej porowate jest drewno, tym więcej zawiera powietrza lub wody. Współczynnik przewodnictwa cieplnego powietrza i wody jest inny niż współczynnik przewodnictwa cieplnego substancji drzewnej. Zatem współczynnik przewodnictwa cieplnego drewna zależy od budowy anato­micznej drewna, tj? od rodzaju drewna i jego ciężaru właściwego. Drewno o zwięzłej strukturze ma większy współczynnik przewodnictwa cieplnego niż drewno o strukturze porowatej.

Na wielkość współczynnika przewodnictwa cieplnego wpływa również kierunek przenikania ciepła w stosunku do kierunku przebiegu włókien. W kierunku równoległym do włókien jest on większy niż brw w kierunku prostopadłym do włókien; ciepło przenikające w kierunku prostopadłym do włókien napotyka opór komórek wypełnionych powietrzem lub wodą, tymczasem wzdłuż włókien przewodnictwo odbywa się raczej przez samą substancję drzewną. U sosny np. przy 20°C współczynnik przewodnictwa cieplnego wzdłuż włókien wynosi 0,31 kcal/mh°C, a w poprzek włókien — 0,14 kcal/mh°C, u dębu — 0,35 kcal/mh°C i — 0,18 kcal/mh°C.

Średnio można przyjąć, że współczynnik przewodnictwa wzdłuż włó­kien jest dwa razy większy niż w poprzek włókien.
Współczynnik przewodnictwa cieplnego drewna, podobnie jak współ­czynnik przewodnictwa cieplnego powietrza i wody, zależy także od tem­peratury. Przy wzroście temperatury od 0° do 100°C współczynnik przewod­nictwa brw cieplnego powietrza wzrasta od 0,0204 do 0,0259, a współczynnik przewodnictwa cieplnego wody — od 0,477 do 0,615 kcal/mh°C. Podobne zjawisko występuje również w odniesieniu do drewna.